'o mnie?

o mnie można powiedzieć dużo.. i
można nie mówić nic...
Ci, którzy mnie znają, na pewno maja już o mnie zdanie. Dobre czy złe, ale jakieś jest. Ci którzy mnie nie znają w ten sposób na pewno mnie nie poznają...
Trudno jest mi sama siebie opisać.

Jestem pełna sprzeczności.
Czasem można by napisać o mnie książkę. A czasem trudno napisać jedno zdanie.
Czasem jestem gadatliwa i nie potrafię sie zamknąć. A czasem zamykam sie w swoim pokoju, podgłaszam muzykę i nie chce mieć nic wspólnego ze światem.
Czasem jestem najwieksza altruistka jaka istnieje.
Potrafie sie smiac, a w nastepnej chwili zaciskac piesci w cichym gniewie.

W jednej chwili caluje, a w drugiej gryze.

Zycie to dla mnie nawyzsza wartosc. To moja religia, moje bostwo. Kazdy kto szanuje zycie, zasluguje na zycie. Ludzie, ktorzy zycia nie szanuja, ci, ktorzy odbieraja je innym, nie zasluguja na nie.
Kazdy czlowiek ma prawo miec szanse przezyc swoje zycie po swojemu. Chce zyc po swojemu. Nie wtykam nosa w zycia innych. Nie chce tez zeby inni wtykali nosy w moje zycie. Nie chce, zeby ktokolwiek pokazywal mi palcem co mam zrobic i gdzie isc.
Mam swoje zdanie. Nie lubie gdy ludzie sie z nim nie licza.

Nie cierpie klamstwa.
Nie cierpie klamcow.
Klamstwo to zaprzeczenie realnosci. Realosc to zycie. Zycie to wszystko co mamy.

Boje sie samotnosci.
Brakuje mi 'jego'

Lubie wyzwania.
Lubie sprawdzać granice swojej wytrzymałości.
Lubie pokonywanie swoich lęków.

Prawdziwie wolna czuje sie tylko gdzieś w lasach. Daleko od ludzi. Sama. Na swoich zasadach. Choćby przez chwile. Z dala od zgiełku. Z dala od codziennej gonitwy.

Po prostu... jestem sobie. '